Calliope, muze van de dichters |
![]() |
Enkele eigen (pogingen tot) gedichtenOde � ma femme
Une vie bleue si bleue que le ciel d'�t� sous un soleil �clatant de bonheur, voil� ce bonheur que tu me donnes, toi, ma femme, la seule qui compte pour moi. Je t'aime comme la plage aime l'oc�an infini, qui prend toutes les couleurs de l'Amour pur; comme nous le faisons oh ma femme, je t'aime, je t'aime
Het is eeuwen en eeuwen geleden dat de Ridder de Vrouw aanbad;
waar zijn ze, deze grootse middeleeuwse tijden van vrouw zo mooi, kruistochten, van Ridder zonder vrees
Written some time in the nineties by Fabius ______________________
In de regenboog van het Leven hou ik van jou, in de zoete dauw van een prille lentemorgen, terwijl ik jonge gras onder je voeten probeer te denken en te voelen ...
ik hou van jou omdat jij mijn zon bent, of de ster die mijn eenzaamheid heeft doorbroken;
in jou galaxis, goud en amber, wil ik mezelf verliezen en ��n worden met jou opdat ons Zijn ook verenigd zou worden voor de Eeuwigheid.
Ik hou van jou !!
Abend und Nacht
Ik heb jou gemist, Geliefde, ik heb jou gemist, zoals de opgejaagde wolf zijn veilig hol mist. Ik was alleen, en toch met twee vriendinnen, Eenzaamheid en Nacht, mijn gedachten zo zwart als mijn gezellin de Nacht.
Ik heb jou gemist, mijn Geliefde, zoals de zomer de zon mist, zoals een kind zijn moeder mist, zoals een man zijn vrouw mist ... zoals, zoals Ik jou mis ...
Oh ., Geliefde, ik mis je, ik mis je zo, ik hou zo van je, zoals niemand, niemand jou ooit kan beminnen.
Fabius forever yours ------------------------------- Wereld
In het leven van mijn dromen wandel ik op het goud van een strand samen met jou waar de eindeloze blauwe oceaan het zand likt, en ik dan aan je voeten lig en aan je lippen hang, luisterend genieten naar het frisse gemurmel van je woorden die op mij neerdalen als de regen van de jonge lente.... ------------------------------------------
Op de hoogvlakten van de Himalaya, Dak van de Wereld, majestueus, ongetemd, waar sneeuw eeuwig glinstert en geen mens de wilde schoonheid beroert, daar aan een eenzame bergstroom wacht ik tot jouw ster zich gewonnen geeft
*************************************** Die vrouw schijnt mij gelijk aan een godin te zijn; telkens wanneer ik ze zie, wanneer ze mij aanraakt, wanneer ze mij kust
en telkens opnieuw als wij vrijen ...
Copyright (c) 2004 Odysseus. All rights reserved. |